مقایسه ی تلویزیون های ال سی دی و دی ال پی

امروزه تلویزیون ها با تکنولوژی های متفاوت تولید می شوند که هر یک معایب و مزایایی دارد کارشناسان ایران رنتر در این پست قصد مقایسه دو تکنولوژی ساختن تلویزیون دارند.اگر شما قصد اجاره تلویزیون و یا خرید آن را دارید پیشنهاد می شود این مقاله را مطالعه کنید.

مقایسه ی تلویزیون های ال سی دی و دی ال پی

تلویزیون های ال سی دی و دی ال پی دو تکنولوژی پدیدار شده هستند که برای به دست آوردن جایگاهی در خانه ی خریداران و یا اجاره تلویزیون ال سی دی توسط مشتریان با یکدیگر رقابت می کنند.سوال مهم اینجاست: کدام تکنولوژی بهترین تصویر را ارائه می دهد؟ پاسخ این است: این بستگی به تجهیزاتی دارد که شما همراه با تلویزیون ال سی دی یا دی ال پی خود به کار می برید. بخشی از دلیل به نحوه ی کارکرد باز می گردد. تلویزیون های ال سی دی و دی ال پی تفاوت عمده ای در نحوه ی ساختن تصویر دارند. در ادامه به نحوه ی تشکیل تصویر در هر یک از آن ها به طور خلاصه خواهیم پرداخت.

تکنولوژی دی ال پی(پردازش نور دیجیتال یا digital light processing) یک دستگاه دیجیتالی کوچک ریز آیینه را به کار گرفته اند تا ریزآیینه ها را که کوچک تر از موی انسان هستند به سمت یا برخلاف جهت یک لامپ سفید که درون تلویزیون های دی ال پی قرار دارد کج کنند. این پروسه بسته به این که چقدر نور روی آیینه بازتاب می شود یک پیکسل روشن یا خاموش را روی صفحه به وجود می آورد.هر آیینه می تواند چند هزار بار در ثانیه روشن و خاموش شود بنابراین این تکنولوژی می تواند ۱۰۲۴ تم خاکستری را بسازد. این سیستم چهار عضو اصلی دارد: تراشه ی دی ام دی، چرخ رنگ، منبع نور و اپتیک ها. نور از چراغ تابیده شده و درون چرخ رنگ و تراشه ی دی ام دی وارد می شود که آیینه ها را بسته به نوری که روی آن ها تابیده می شود روشن و خاموش می کند و باعث ایجاد تصویر می شوند.

چه از یک تلویزیون صفحه تخت منعکس شده باشد یا در قلب یک پروژکتور قرار داشته باشد، همه ی ال سی دی ها نحوه ی عملکرد یکسانی دارند. یک ماتریس از ترانزیتور های نازک فیلم(TFTs) ولتاژ را به سلول های پر شده از مایعی کریستالی که بین دو تکه از شیشه قرار دارند عرضه می کند. زمانی که کریستال ها با یک شارژ الکتریکی برخورد می کنند با یک درجه ی خاص بازمی تاباند تا نور سفیدی را که به وسیله ی لامپی که پشت صفحه است تولید شده است فیلتر کند(برای تلویزیون های صفحه تخت) یا از وسط یک تراشه ی ال سی دی کوچک بتابد( برای تلویزیون های پروژکتوری).مانیتور های ال سی دی رنگ ها را به وسیله ی پروسه ای از کاهش بازتولید می کنند : آن ها طول موج های خاصی از رنگ را از بین نور سفید جدا می کنند تا فقط رنگ مورد نظر از نور سفید باقی بماند و این شدت نور است که اجازه دارد از ماتریس مایع کریستالی رد شود و تلویزیون های LCD را توانا می کند که تصاویری با رنگ های عالی یا درجه بندی ای از آن ها نشان دهند.

توجه های تصویر

نکته ای در اسلوب شناسی: زمانی که کیفیت تصویر در تلویزیون LCD یا دی ال پی اندازه گرفته می شود سایز مهمترین صفت وابسته به تحقیق است. به دلیل این که بحثی در هر دو تکنولوژی است، باید در ابتدا خاطر نشان کنیم که ما دستگاه ها را در اندازه ای مقایسه کردیم که بهترین عملکرد را داشتند، یعنی ۵۰ اینچ برای تلویزیون های دی ال پی و ۲۲ اینچ برای ال سی دی ها. امروزه تلویزیون های دی ال پی در سایز های قطر ۴۳ تا ۶۵ اینچی موجود هستند(جهت اجاره LCD نمایشگاهی). ال سی دی ها کمی کوچک تر هستند و ۱۳ تا ۴۰ اینچ هستند. ما دستگاه ها را با تنظیمات استانداردشان در نظر گرفتیم یعنی همه ی گزینه های ارتقا تصویر این دستگاه ها غیر فعال بودند. ما متوجه شدیم در حالتی که گزینه ی ارتقای دستگاه دی ال پی روشن بود تصویر در لبه ها باعث عدم تمرکز شده و روی تصویر نویز و ناصافی ایجاد می شد.

کنتراست

تکنولوژی های ال سی دی و دی ال پی گام های بلندی را در طول سال های گذشته برای تولید درجه های سیاهی پیموده اند. در محصولی که در حال حاضر از تلویزیون های ال سی دی وجود دارد درجه ی کنتراست از ۳۵۰:۱ تا ۸۰۰:۱ است در حالی که تلویزیون های دی ال پی جدید کنتراستی در دامنه ی ۱۰۰۰:۱ تا ۱۵۰۰:۱ دارند. خصوصیات کارخانه ای خاصی وجود دارد بنابراین نه فقط به این دلیل که بهترین تصویر را ارائه دهند آن ها روی تصویر هایی که بیشترین عملکرد کنتراست را می سنجید تنظیم می شوند. بنابراین اگر وضعیت های دید واقعی تری را در نظر بگیرید ممکن است تنظیمات کارخانه ای کمی شما را منحرف کند زیرا بیشترین کنتراست همیشه بهترین کیفیت تصویر را ارائه نمی کند.

این قضیه می تواند باعث بعضی مشاهدات دور از عقل شود. برای مثال در دستگاه هایی که ما مقایسه کردیم سطح کنتراست برای تلویزیون های ال ای دی ۵۰۰:۱ و برای دی ال پی ها ۱۰۰۰:۱ بود. بنابراین شما باید تصور کنید که تلویزیون های دی ال پی دو برابر ال سی دی ها درجه ی سیاهی تولید کنند اما به جای آن ال سی دی ۲۲ اینچی در این زمینه بر دی ال پی ۵۰ اینچی پیروز شد.

مزیت : تلویزیون LCD با اختیار های پیرامونی: از آن جایی که اندازه بر عملکرد تاثیر واضحی دارد یک برنده ی واضح در اینجا وجود ندارد. تلویزیون های ال سی دی بزرگ به اندازه ی سایز های کوچکتر خود درجه ی سیاهی تولید نمی کنند. بنابراین وقتی دستگاه ها با اندازه ی همسان مقایسه می شوند، تلویزیون های دی ال پی درجه ی سیاهی بهتری دارند.

وضوح

دقت اصلی یک تصویر تاثیر زیادی بر روی وضوح تصویر بازسازی شده دارد.تلویزیون های دی ال پی با استفاده از سیستم تراشه ی تگزاس اینسترومنت ماستنک دقتی برابر با ۱۲۸۰*۷۲۰ دارند. در مقایسه با آن تلویزیون های ال سی دی با EDTV دقتی معادل ۸۵۴*۴۸۰ دارند. در مقایسه ی این دو تلویزیون با استفاده از دی وی دی پلیر یکسان ال سی دی ها بهتر عمل می کنند زیرا سیگنال های دی وی دی را در فرمت واقعی اش نشان می دهند و باعث می شود تصویری واضح تر تولید کنند. تلویزیون های دی ال پی برای تبدیل سیگنال هایی که دقت کمی دارند به سطح دقت مورد نیازشان از ارتقا دهنده های درونی استفاده می کنند. با توجه به این که تلویزیون های دی ال پی دقت تصویر را افزایش می دهند تصاویرشان تمیز است. در کل صفحه های کوچک تر تصاویر واضح تری را تولید می کنند، به خصوص زمانی که فاصله ی دید مناسب است. انجمن مهندسان تصویر متحرک و تلویزیون(SMPTE) پیشنهاد می کند که موقعیت نشستن فرد به طوری باشد که برای چرخش به هر طرف سی درجه مکان داشته باشد تا بهترین تجربه ی بینایی به وجود بیاید.(این پیشنهاد با هر مدل تلویزیون جوابگوست.) این برابر است با تقریبا ۲٫۵ تا ۳ برابر قطر صفحه ی نمایش.بنابراین فاصله ی مطلوب از یک تلویزیون ۵۰ اینچی ۲۰ متر تا ۲۴ متر است و برای یک تلویزیون ۲۲ اینچی این فاصله ۸ تا ۱۰ متر است. البته باید بدانید که این فاصله ها فقط پیشنهادی هستند و هر فرد فاصله ی دید مطلوب مشخصی دارد(اندازه فاصله افراد یکی از عوامل مهم در اجاره تلویزیون یا خرید تاثیر زیادی دارد.)

مزیت: ال سی دی : برای نشان دادن صحنه هایی با جزئیات دقیق زمانی که فاصله ی دید برابر باشد ال سی دی ها عملکرد بهتری داشتند.

اشباع رنگ(saturation)

اشباع رنگ به معنی نبودن رنگ خاکستری در تصویر است. هر چه رنگ خاکستری کم تر باشد رنگی که در اختیار داریم استاندارد تر خواهد بود. کیفیت اشباع رنگ از اندازه ی تصویر مستقل است. با مقایسه ی تلویزیون های دی ال پی و ال سی دی به طور کامل مشخص شد که ال سی دی ها وضوح رنگ بهتری دارند. مشاهده ی صحنه هایی از مناظر طبیعی مانند کوهستان ها، دریاچه ها و گل ها نشان می دهد که ال سی دی ها تصاویر را واقعی تر نشان می دهند.

مزیت: ال سی دی: زمانی که تصاویری با کیفیت عالی را نگاه می کنید ال سی دی ها به واقعیت نزدیک تر هستند.

روشنایی/ دقت(accuracy)

چشم انسان نسبت به درجات روشنایی بیشتر از تنوع رنگ حساس است. بنابراین بیشتر افراد عقیده دارند تلویزیونی که روشنایی بیشتری دارد بهتر است. روشنایی تلویزیون های ال سی دی بستگی به میزان نور لامپ های پس زمینه دارند. همچنین روشنایی تلویزیون های دی ال پی وابسته به میزان نور هر کدام از لامپ هایش است. تصاویر هر دو تلویزیون روشنایی مطلوبی دارد. با این وجود دستگاه های ال سی دی با تنظیمات اولیه ی کارخانه ای روشنایی بهتری دارند. در هر تکنولوژی شیوه ای که رنگ به وجود می آید متفاوت است. دقت رنگ تلویزیون های دی ال پی به فیلتر های چرخ رنگی که برای هر تراشه طراحی شده اند وابسته است. از آن جایی که چرخ رنگ فیلتر های رنگ خاصی دارد(قرمز، سبز و آبی) رنگ ها در این فیلتر ها محدود هستند. از طرف دیگر تلویزیون های ال سی دی در هر پیکسل رنگ های سبز، قرمز و آبی مختلفی دارند که باعث انعطاف بیشتر در خلق رنگ ها است. در تنظیمات اصلی کارخانه، تلویزیون های ال سی دی روشنایی بیشتری دارند و رنگ هایشان متنوع تر است و در کل دقت بیشتری نسبت به تلویزیون های دی ال پی بزرگ تر دارند. همچنین تصاویر در ال سی دی ها واقعی تر به نظر می رسند. حتی در بین انواع مختلف تلویزیون های دی ال پی تغییر زیادی در دقت رنگ وجود دارد.

مزیت: ال سی دی(با اخطار): تلویزیون های ال سی دی روشن تر هستند و در طول چند سال اول دقت رنگ متمایز تری دارند( این دستگاه ها تقریبا ۷۰۰۰۰ ساعت طول عمر دارند.) با گذشت زمان صفحه ی ال سی دی به کندی افت می کند و لامپ هایش ضعیف می شوند. این افت باعث می شود رنگ ها تغییر کنند( به سمت رنگ های قرمز یا آبی بروند.) در مقابل تکنولوژی دی ال پی ممکن است دقتی برابر با ال سی دی نداشته باشد اما با گذشت زمان افت عملکرد ندارد. قطعات دستگاه دی ال پی قابل تعویض هستند و به سادگی می توان آن ها را بهبود بخشید.

ملاحظات دیگر

زاویه ی دید

تولید کنندگان ادعا می کنند که برای هر دو تلویزیون دی ال پی و ال سی دی زاویه دید ۱۷۰ تا ۱۶۰ درجه وجود دارد. تصاویر دید برای این زاویه ها مناسب هستند. تصویر در تلویزیون های ال سی دی در تمام زاویه ها ثابت باقی می ماند اما در تلویزیون های دی ال پی اینچنین نیست. نگاه کردن به تصویر دی ال پی از زاویه های مختلف باعث تغییر روی دقت رنگ تصویر می شود و تفاوت قابل مشاهده ای در دقت تصویر ها در زوایای مختلف به وجود می آیدکه اگر در حین تماشای این تلویزیون جای خود را عوض کنید متوجه آن خواهید شد.(برای مثال بایستید یا بنشینید.)

مزیت: ال سی دی :اگر برای تماشای تلویزیون یک نقطه ی مورد علاقه دارید که مقابل تلویزیون نیست بهتر است از تلویزیون های ال سی دی استفاده کنید.

استفاده برای کامپیوتر

هر دوی این تکنولوژی ها می توانند برای کامپیوتر استفاده شوند و هیچ کدام مشکل فشار تصویر را نخواهند داشت. اما بهتر است توجه کنید زیرا تمام تلویزیون ها جای وصل کامپیوتر ندارند.

مزیت: هر دو برابر هستند: اگر تلویزیونی نیاز دارید که هم به عنوان تلویزیون عادی و هم به عنوان مانیتور قابل استفاده باشد توجه کنید که جای وصل کامپیوتر را داشته باشد.

اندازه/ قیمت

اگر قصد اجاره تلویزیون و یا خرید دارید از نقطه نظر قیمت بر اساس اینچ، دی ال پی ها بهتر هستند و قیمت یک تلویزیون دی ال پی کمتر از تلویزیون ال سی دی هم اندازه اش است. با این وجود ال سی دی ها انرژی کمتری مصرف می کنند و در طول عمر خود نیازی به تعمیرات ندارند. اما لامپ دی ال ی ها باید بعد از حدود ۸۰۰۰ ساعت تعویض شود. لامپ بعضی از تلویزیون های دی ال پی را فقط متخصصان می توانند تعویض کنند اما بعضی دیگر به سادگی تعویض می شوند. بهتر است این نکته را قبل از خرید ویا اجاره سوال کنید.

مزیت: دی ال پی : معمولا دی ال پی ها قیمت کمتری دارند و در سایز های بزرگ تر از LCDموجود هستند. تلویزیون های دی ال پی ۴۳ تا ۶۵ اینچی هستند در حالی که بزرگ ترین سایز ال سی دی ها معمولا ۴۰ اینچ است.